Gewoon…een lesdag: reflectie 17-11-2010

Soms heb je een dag waarover je niet veel te vertellen hebt. Voor alle lessen gold vandaag: zo snel mogelijk aan het werk. Zo vermeed ik de drukte van sommige klassen. Bij de tweedeklassers merkte ik dat ze de film over Paul McCartney zeer interessant vonden. Ze keken aandachtig naar de film. Meningen waren zeer verdeeld in de klassen. Sommigen denken dat hij inderdaad dood is en vervangen door een dubbelganger, anderen denken dat het onzin is. Dat bracht weer een behoorlijk gespreksonderwerp in de klas. Tijd om aan het werk te gaan.

Voor het eerst zou ik les gaan geven in een MAVO3-klas. Er gebeurde iets wat ik niet gewend was: de leerlingen liepen naar binnen en pakten het werkblad dat ik had gemaakt en gingen aan het werk! Nee, geen tijd om mij voor te stellen, gewoon: aan het werk! “Ok…,” dacht ik. “Dit zijn ze blijkbaar gewend bij mijn stagementor.” In mijn lessen probeer ik mij zoveel mogelijk aan te passen aan zijn manier van lesgeven. Zo ook bij het beoordelen van pianospel voor een aantal leerlingen in deze klas. Ik heb cijfers gegeven! Maar ik moet eerlijk zeggen dat ik mij niet thuis voel in zijn manier van cijfers geven. Hij geeft cijfers op gevoel/intuïtie. Ik vind dat dit soms wat oneerlijk uitpakt. Als ik later zelf les zal geven, zal ik een beoordelingsformulier maken, zoals wij dat hebben besproken tijdens de Hoofdvaklessen: valide EN betrouwbaar. Dat is deze methode naar mijn mening helemaal niet.

Verder was het een beetje een vreemde dag: het 40-minutenrooster is vandaag ingegaan. Dit rooster wordt gebruikt vanwege de rapportvergaderingen in de middag. Maar hierdoor raakt iedereen in de war, zowel de leraren als de leerlingen. “Is de bel al gegaan?” Lunchpauze om half 12… Door de rapportvergaderingen vervalt het 8^e uur. Dus vandaag geen fugales voor 5HV. Wel heb ik tijdens dit uur de kerstkoortjes begeleid. Ik merk dat de leerlingen op den duur het gevoel kregen: ‘We kennen het lied nou wel. Kunnen we niet een ander lied doen dan in de lijst staat?’ Ze waren toe aan iets anders. Voor de volgende keer wil ik iets anders tussendoor proppen om weer een beetje energie te krijgen: bodypercussie. Wat we altijd als energizer doen op vrijdag bij koor op het Conservatorium. Ook merk ik dat het erg saai wordt voor de leerlingen die niet zingen bij sommige liedjes. Er zijn namelijk drie koortjes tegelijk aanwezig. Ik wil graag dat ze een bepaald rooster daarin krijgen, zodat ze niet op elkaar hoeven te wachten. Vanaf volgende week gebeurt dit ook. Fijn! Koor 1 gaat naar de dinsdag toe en koor 2 en 3 blijven op de woensdag. Dan krijgen ze ieder 3 kwartier koorles. Dat is ook prettiger i.p.v. de 1,5 uur die zij nu hebben. Dat duurt veel te lang!

Vanwege de rapportvergaderingen heb ik mijn stagementor niet meer gesproken. Ik wil graag volgende week met hem reflecteren over mijn lessen. Tot nu toe zei hij iedere keer dat hij niet veel weet te zeggen over mijn lessen. “Gewoon veel ervaring op doen.” Ik vraag meestal iedere keer naar tips. Hij is niet altijd aanwezig bij mijn lessen. Ik wil volgende week hierover praten. Als stagementor moet hij wel mijn lessen observeren en een reflectieformulier invullen. Ik snap dat hij niet altijd weet wat in te vullen op het formulier, maar voor mij zou het veel prettiger zijn! Reflectie vind ik heel erg belangrijk tijdens mijn stage!

Overzicht in de klas: reflectie 16-11-2010

Vandaag ging ik met 5HV verder met het klassikaal maken van Eindexamen Muziek VWO 2010. Stom, stom, stom! Ik had tijd kunnen besparen als ik niet mijn eigen eindexamen was vergeten mee te nemen! Het zou ook handiger zijn als ik eerder het lokaal in zou kunnen, want dan kan ik de spullen die ik nodig heb alvast klaarleggen.

Ik zie de vragen van het examen ook voor het eerst, net als de leerlingen. Het valt me op dat veel vragen onduidelijk zijn: ik begreep soms niet wat er nou werd gevraagd. Dat voelt heel lullig als docent zijnde, want hoe kunnen de leerlingen het dan wel begrijpen? Daarom maken we dit maal het examen tezamen. We helpen elkaar met het begrijpen van de vraagstelling, want dat is eigenlijk het grootste probleem van een examen. Wat vragen ze nou? Ik heb vandaag de cd-rom van het eindexamen op mijn laptop gezet. Voor volgende week maak ik alvast een keer de vragen, zodat ik mij op de lastige vragen kan voorbereiden. Dat zal vast een boel tijd schelen als ik mijn antwoord al eerder klaar heb!

Klas B2K

Deze klas had vorige week geen filmpjes kunnen zien i.v.m. de blokkering van YouTube in het muzieklokaal. Vandaag heb ik een filmpje laten zien over ‘De dood van Paul McCartney’. Ik vond het leuk te zien hoe zij net zoals ik reageerden toen ik dit filmpje voor het eerst zag: wat een onzin! De leerlingen gingen meteen in discussie met elkaar. Ik liet ze heel even praten; dat zou ik als leerling ook fijn vinden. Vervolgens liet ik een filmpje zien van het liedje waar ze vorige week mee zijn begonnen: ‘Can’t buy me love’. Ik ging in op de rust die duidelijk hoorbaar is in het lied. Dit staat niet aangegeven in het akkoordenschema op het werkblad. Ik liet de leerlingen dit aanpassen. Daarna zette ik de keyboardleerlingen aan het werk en ging ik aan de slag met de drumleerlingen. Dit keer kon ik mij voor mijn gevoel wel goed verdelen tussen de leerlingen! De leerlingen gingen bij het drumstel aan het werk en een leerling die goed kon drummen, die hielp de andere leerlingen. Het ging vrij overzichtelijk bij deze klas. Fijn! Zo kon ik ondertussen andere leerlingen helpen met keyboard spelen.

Ik vroeg mijn stagementor wat hij van deze les vond. ‘Veel rustiger’. Dat vond ik ook! Wel vroeg ik hem om tips over het overzichtelijk houden van de les, waar ik vooral vorige week moeite mee had.

Tip: Werp een blik naar de leerling die achter het drumstel zit, als je hoort dat het daar ‘uit de hand loopt’.

Ik moet niet accepteren dat de leerlingen iets anders doen bij het drumstel, ook al is het muzikaal.

Tip: Teveel onrust? à Leg je les gewoon stil. Wijs aan waar de onrust plaatsvindt en vertel ze wat voor gedrag je wilt zien.

Verder moet ik wennen aan de drums en toetsen tegelijk in de klas. Ik moet naar 2 dingen tegelijk luisteren: het spel van de keyboardleerlingen bij de piano en ik moet luisteren of het niet uit de hand loopt bij het drumstel.

Tip: Wijs een lesassistent aan in de klas, dit moet een leerling zijn die goed kan drummen. Naar hem/haar kunnen de leerlingen toegaan met vragen over het drummen. Hij/zij moet ervoor zorgen dat alles goed loopt bij het drumstel.

Het enige is eigenlijk dat ik moet oefenen met het stil krijgen van de leerlingen. ‘Dat is een kwestie van ervaring, je moet zoveel mogelijk lessen gaan geven’, zegt mijn stagementor.

Klas B1L

De leerlingen werden wat onrustig toen zij hoorden dat volgende week de deadline is met het spelen van de eerste zes liedjes voor het keyboard. ‘Ojee,’ ging er door mij heen. ‘Snel die leerlingen aan de slag zetten, voordat het te onrustig wordt’. Dus dat deed ik dan ook. Ik had een duidelijke afspraak gemaakt wat betreft het spelen: “Om half drie mogen de leerlingen die de eerste vier liedjes nog niet hebben afgetekend naar de piano komen om te spelen.” Ik zou eerst aan de slag gaan bij het drumstel. Dat ging uitstekend. Ik hield de tijd goed in de gaten. Mijn stagementor was uiteindelijk bezig met het aftekenen van de liedjes van de leerlingen bij de piano. Dat was prettig. Ik hield mij bezig met de rest. Wel jammer, ik had eindelijk willen zien hoe de les zou zijn gegaan als ik na een kwartier zelf parafen zou tekenen voor de leerlingen. Ik snap wel dat mijn stagementor alvast ging aftekenen, want er zijn teveel leerlingen die in een korte tijd hun liedjes moeten spelen.

Wel merk ik dat ik steeds meer kan luisteren naar de drummers terwijl ik bezig ben met andere leerlingen. Zo houdt ik ze goed in de gaten. Loopt het uit de hand, dan zeg ik er meteen wat van. Het ging goed!

Ik heb afgesproken met mijn stagementor dat ik eerst lessen met drums en toetsen geef en later de basgitaren erbij. Zo kan ik leren mij te concentreren op meerdere geluiden in een klas.

Je lessen aanpassen; reflectie 10-11-2010

Een volle dag achter de rug. Mijn benen doen zeer.

Voor vandaag heb ik aanpassingen in mijn lessen gemaakt om ze te verbeteren. Het eerste uur gaf ik les aan een eersteklas. Ik ging zou het lied ‘Twee Motten’ met ze herhalen. Dit keer wilde ik dat de tekst op de juiste momenten werd gezongen door iedereen: gelijke inzet dus. Hiervoor (dat heb ik gisteren ook gedaan) was ik van plan om de klas zelf te laten uitzoeken waar de nadrukken liggen in de zinnen van het lied. De nadruk van de zin valt uiteindelijk altijd op de eerste tel van een maat. Zo zingen we uiteindelijk automatisch de opmaat juist. En dit was mijn doel: het juist zingen van de tekst op het juiste moment, ook met de opmaten. Tegelijkertijd zijn de leerlingen ook bezig met het analyseren van het muziekstuk. Ik heb deze eerste les de tip opgevolgd van mijn stagementor: Wat betreft de nadruk op sommige zinsdelen: je kunt er ook een paar uitlichten i.p.v. het hele refrein + couplet te behandelen. “Dan beseffen de leerlingen het ook”. Dit heb ik gedaan. Ik ging er ook sneller doorheen en de leerlingen zongen alsnog veel beter dan de vorige keer! De teksten vielen nu veel beter op hun plek! Dit is ook prettig voor de leerlingen. Zo konden ze al snel weer aan de slag gaan met de keyboards en…drummen! Voor het drummen heb ik kort voor de klas een introductie gegeven: oefenen van de basisgroove (1^e tel: kick + hihat; 2^e tel: hihat + snare; 3^e tel: kick + hihat; 4^e tel: hihat + snare) met de handen op de knieën. Vervolgens ging iedereen aan de slag met keyboard spelen en de eerste tien leerlingen konden met mij mee naar het drumstel. Lastig: op een gegeven moment moesten een aantal leerlingen een paraaf hebben en hun liedjes spelen op de piano voor mij. Probleem: ik kan mij niet in tweeën delen! En mijn stagementor was er op dat moment niet. Ik heb gevraagd aan een leerling die goed de basisgroove kon drummen, of hij de andere leerlingen even kon helpen. Zo kon ik weer aan het werk met de leerlingen die piano gingen spelen. Toch lastig: de leerlingen die drums spelen zijn zo enthousiast dat ze vaak even willen ‘rammen’ op alle onderdelen van het drumstel (wat natuurlijk een ongelooflijke overlast geeft). Hoe kan ik dit de volgende keer voorkomen? Heeft iemand tips?

Deze les was heel goed gegaan, echter was ik nog niet tevreden genoeg over het aanleren van ‘Twee Motten’. Tijdens het O-uur (zelfstandig werkuur) waarin de leerlingen die langskwamen braaf zaten te werken (keyboard spelen, leren of luisteroefeningen maken) bedacht ik nog iets anders. Iets dat ik al in gedachten had, maar nog niet visueel had gemaakt voor de leerlingen: maten tekenen op het bord en daar de woorden in plaatsen. Van tevoren heb ik bepaald welke woorden/woorddelen ik al kon weggeven. De lastige heb ik open gelaten: de leerlingen mochten die zelf uitzoeken. In de les van de volgende eersteklas heb ik dit uitgeprobeerd, echter duurde het voor het mooie te lang. Ik heb hier ook weer een tip opgevolgd van mijn stagementor: Duurt het te lang? Dan moet je het onderdeel gewoon afkappen en met iets anders doorgaan. Dat heb ik gedaan. De klas heeft het lied daarna nog 1 keer helemaal gezongen en vervolgens ben ik net zo verder gegaan als in de eerste les van vandaag.

Verder had ik nog twee tweedeklassen vandaag. Ook hier heb ik de tips van mijn stagementor meteen opgevolgd. En WAUW! Wat een goede les had ik met de eerste tweedeklas! Ik heb klassikaal eerst het werkblad besproken. Het is nieuw voor de leerlingen om zelf uit te zoeken uit welke akkoordtonen een akkoord bestaat. Dus begon ik met een eenvoudig verhaaltje: “Er bestaan twee soorten akkoorden: vrolijke (majeur) en droevige akkoorden (mineur).” Na klassikaal het eerste akkoord te hebben besproken heb ik de klas aan het werk gezet. Zodra ik merkte dat vrijwel iedereen de opdracht af had, besprak ik de opdracht en vertelde ik de bedoeling van opdracht 2 (zo dicht mogelijk de akkoordliggingen bij elkaar zoeken, bv. van het C-akkoord naar het F-akkoord; hoe pak je deze akkoorden het makkelijkst? Zijn er akkoordtonen die voorkomen in beide akkoorden? Deze kun je laten liggen, dat is het prettigst, etc.) Ik ben zeer tevreden over deze les! De leerlingen hebben hard gewerkt en zijn zelfs al bezig met het spelen van het akkoordschema!

Echter, met de andere tweedeklas ging mijn les over The Beatles minder. De klas was druk en rumoerig EN brutaal! Dat kon ik niet accepteren! En ja hoor, ik heb een leerling eruit gestuurd en toen het daarna zelfs nog steeds rumoerig was, was ik het zat! Ik heb een preek gegeven en de leerlingen daarna aan het werk gezet met de opdrachten. Het ging moeizaam. Veel leerlingen ‘begrepen het niet’. Dit kwam omdat ze niet luisterden en de opdrachten niet lazen. Op de een of andere manier is deze klas minder gemotiveerd. Ik geef de les exact hetzelfde als bij de andere klas, waarom ging het hier dan mis? Helaas was mijn stagementor niet bij deze les en kan ik hem niet vragen wat het verschil is.

Verder heb ik vandaag gezien hoe mijn stagementor cijfers geeft wat betreft het spelen van keyboards en drums van klas 3. Hij doet het veelal intuïtief. Dat maakt het voor mij lastiger om leerlingen cijfers te geven (zo voel ik het althans). De leerlingen waren goed zelfstandig bezig. Ik heb een leerling geholpen met het spelen van een lied. Zij is nu klaar om voor een cijfer te spelen. Dit soort momenten vind ik altijd heel mooi. Hiervoor doe je het, voor de leerling die wat WIL leren! In mijn pauze heb ik zelfs een aantal leerlingen geholpen met het spelen van de piano. Het kost me mijn pauze, maar dat heb ik er graag voor over. Juist voor deze mooie momenten! Daar doe ik het voor!

Met klas 5HV ben ik weer verder gegaan met de Fuga. Ter plekke kreeg ik een fuga en een inventie van mijn stagementor met daarbij een handout. Aan mij de taak om dit met de klas door te nemen en te beginnen met het oefenen van het zoeken naar thema-inzetten. Dit vinden ze heel lastig en het mooie is: ik zelf ook! Juist daarom vind ik het leuk om deze klas les te geven. De vragen die zij stellen slaan de spijker precies keihard op zijn kop: ik weet ook niet alles. Ik vind het vaak ook nog flink puzzelen. En daarom puzzel ik met ze meeJ

Tot slot heb ik een start gemaakt met mijn brugklaskoortjes! Leuk! Na wat inzingoefeningen ben ik gestart met het nummer dat ze allemaal meezingen: ‘God gave rock and roll to you’ van Kiss. De leerlingen zingen mooi! Ik miste alleen nog even de pit bij dit lied. Dus leerde ik ze kennis maken met de ademsteun door middel van ‘ksst’-oefeningetjes en de handen in de zij te stoppen. Vervolgens zongen we het refrein van het lied nog een keer. BAM! Wat een power! Geweldig! Wauw! Hier werd ik helemaal blij van! Ik vind het superleuk dat ik met deze kleine groep van 13 leerlingen samenwerk voor de kerstviering!

Al met al vind ik vandaag een slopende, maar erg leerzame dag! Ik heb veel tips van mijn stagementor toegepast en ik heb mijn lessen verbeterd!

Geen ordeprobleem, maar iets anders… 09-11-2010

Vandaag startte ik de dag met klas 5HV. Mijn stagementor stelde voor om de gemaakte eindexamens na te kijken. Echter, de ene helft van de klas had het al nagekeken met mij in het O-uur (zelfstandig werkuur), terwijl de andere helft het nog moest nakijken. Ai, wat moet ik doen? Wel of niet? Wat zou jij hebben gedaan als je in deze situatie zat?

Eerst dacht ik om enkel de lastige vragen klassikaal na te kijken, omdat ik met de andere leerlingen al had gemerkt dat sommige vragen ‘vaag’ waren. Wellicht had de rest wel het goede antwoord gevonden.

Mijn stagementor had een beter idee: de rest zou zelfstandig op een ander moment de examens nakijken. Deze les zijn we klassikaal gestart met het maken van het eindexamen van 2010. Ik maak zelf ook de opdrachten met de leerlingen. Na elke vraag stopte ik de cd en bespraken we de vraag. Welke antwoorden hadden we gevonden en waren ze goed? Het nakijkexemplaar had ik erbij op de computer, daar keek ik op als ik de vraag zelf had ingevuld. Op een gegeven moment moest ik lachen. De leerlingen keken op. Ik legde uit dat het antwoord zó voor de hand liggend was, dat we er niet op zouden komen (of juist wel, maar dat we zouden denken dat dat teveel voor de hand liggend zou zijn). De leerlingen waren het met me eens toen ik het antwoord vertelde. We konden er wel om lachen. Maar het probleem met de eindexamens is wel: wanneer mag je het eenvoudige opschrijven en wanneer moet je verder kijken dan je neus lang is? Het enige antwoord daarop is: oefenen.

Ik vind het een ontzettend fijne klas om mee te werken. Het is een kleine, maar zeer gemotiveerde klas. Ik zit met deze leerlingen erg op één lijn. Ik snap dat melodisch dictee moeilijk is. Ik snap dat al die termen die bij de uitleg van een fuga komen kijken erg ingewikkeld en verwarrend zijn. Daarom wil ik ze helpen. Ik voel met ze mee. Dat vind ik zo leuk aan de bovenbouwklas.

Verder heb ik BK2 de eerste les gegeven van de Beatles lessenserie. Ik begon met een kort geschiedenisverhaal over The Beatles. De leerlingen luisterden aandachtig. Helaas moest ik het zonder YouTube filmpjes doen, omdat Internet het niet deed. Ondanks dit hebben de leerlingen naar mijn volledige verhaal geluisterd. Verder heb ik ze aan het werk gezet met een nieuw lied voor het keyboard: ‘Can’t buy me love’ van The Beatles. Dit ging enigszins wat moeizaam. De leerlingen begrepen mijn uitleg niet. Toen ik dat merkte, liet ik ze aan de slag gaan. ‘Kijk naar je blad en open je keyboardtafels’, zei ik. Dan konden ze zelf zien, wat ik bedoelde. Enkel vertellen had geen zin. Terwijl de leerlingen bezig waren liep ik overal langs. Veel leerlingen begrepen het verhaal niet, ondanks de uitleg op hun werkblad. Heb ik het onduidelijk omschreven?

Ik heb de les nabesproken met mijn stagementor. Hij vertelde mij dat de leerlingen niet lezen. Ik moest even nadenken. (Ze kunnen toch wel lezen dacht ik?) Maar dat doen ze dus niet. Alles is wel goed omschreven, alleen lezen de leerlingen het allemaal maar half.

Tip: Lees klassikaal het blad door. Dan weet je zeker dat de leerlingen het lezen.

Enkel één onderdeel is lastig omschreven op het werkblad. De termen groot/klein en majeur/mineur kennen ze niet. Ook hebben ze nog nooit van intervallen gehoord. Dat begreep ik tijdens het lesgeven (gezien de vraagtekenhoofden). Dat wist ik niet.

Tip: Leg uit: je hebt vrolijke akkoorden en droevige akkoorden. De vrolijke akkoorden noemen we majeur en de droevige akkoorden noemen we mineur. Leg het meer uit in hun taal.

Eigenlijk mist er een theorievel. De uitleg van majeur/mineur mist. Want aan het begin van mijn werkblad kun je zien dat ik ervan uit ga dat ze dat wel weten. Dat klopt ook. Ik dacht dat ze dat wisten. Ik heb hier de beginsituatie niet helemaal goed ingeschat. Wel heb ik goed in hun taal omschreven hoe ze de noten kunnen vinden (bv. ga op de begintoets staan en ga 4 toetsen naar rechts). Dat is heel duidelijk!

De uitleg van majeur/mineur en onderdelen van het werkblad kan ik verwerken in een kort verhaal voordat ik de leerlingen aan het werk zet. Bv. ‘Stel ik heb een liedje dat begint met het akkoord Dm, wat is dat dan?’ à Tip: Betrek de leerlingen meer bij je verhaal. Laat hen zelf de opdrachten zoeken. Als je het voorzegt, denken de leerlingen ‘Ach, de juf vertelt het toch wel in een verhaal’.

Top: het verhaal en de omschrijvingen op het werkblad zijn heel duidelijk!

Tip: Zet op het werkblad dat een kleine ‘m’ mineur aangeeft in plaats van ‘M’.

Tip: Het feit dat je een ander akkoord weggeeft dan ze zelf moeten opzoeken is begrijpelijk, maar doe liever een simpeler akkoord dan D-Fis-A. Geef in dit geval toch maar een C-akkoord weg. Dat is makkelijker te begrijpen.

Verder vertelde mijn stagementor dat ik prima overwicht heb en dat ik helemaal geen ordeprobleem heb! Dat vond ik heel fijn te horen! Het enige wat ik soms niet door heb is dat er in een hoekje leerlingen praten. Daar moet ik direct op inhaken. Het klopt inderdaad dat dit soort dingen mij net wat later opvallen. Heel vreemd, maar ik heb het gewoon nog niet altijd door!

Verder ga ik toch in mijn lessenserie verwerken dat we ook ‘Can’t buy me love’ gaan zingen. Mijn stagementor gaf me de tip om dit toch te doen, omdat leerlingen dan een beter beeld krijgen van het lied. Ze voelen dan ook met het spelen van de keyboards beter waar de rust komt.

Tot slot heb ik klas B1L lesgegeven. De bedoeling was om verder te gaan met het lied ‘Twee Motten’, keyboards spelen en drummen. Echter: de helft van de lesvoorbereiding heb ik niet gedaan, vanwege de leerlingen die telkens kletsten door mijn verhaal heen. Voor het eerst in mijn leven heb ik een leerling eruit gestuurd! En dat vond ik echt niet leuk om te doen. Ik had bijna meerdere leerlingen eruit gestuurd. Dat had gekund, maar heb ik niet gedaan. Ik vond het naar om te doen, maar het hielp wel. Ik heb letterlijk tegen de klas gezegd dat ik het HAAT om een leerling eruit te sturen, maar dat hier gewoon de grens ligt voor mij. Toen was de klas doodstil…doodstil. Ik werd er bang van!

Ik heb de les nabesproken met mijn stagementor. Hij legde mij ook hier uit dat ik geen ordeprobleem heb, daar ligt het niet aan (wat ik wel dacht). Ik straal volgens hem een natuurlijk overwicht uit. Echter om de een of andere reden heb ik soms niet door dat een leerling in een hoekje praat of dat er iets gebeurt. Ik moet daar juist snel op inhaken! Als ik dat niet doe ‘ontspoort de les meer dan normaal’. Als ik leer sneller en directer daarop te reageren, dan zal het mij ook minder energie kosten en ‘blijft de les leuk’.

Wat betreft mijn opdracht voor het zingen: het hielp! Ik heb deze les namelijk een andere manier van aanleren gebruikt. Ik gaf de leerlingen de opdracht te kijken naar de woorden die de grootste nadruk hadden in de zin. Deze woorden vielen namelijk op de eerste tel van een maat. Door dit te ‘analyseren’ zongen de leerlingen de tekst op het juiste moment (ook al viel het gebrabbel allemaal in een lange opmaat).

Mijn stagementor vind mijn manier van werken heel ‘consciëntieus’. Zowel in mijn manier van lesgeven, als mijn voorbereidingen. Ik mag gerust wat ‘minder’ doen. Vorige week heb ik onvoorbereid ook lesgegeven. Toen heb ik het ook overleefd en ging het goed. Als ik misschien minder gedetailleerd voorbereid, zal ik wellicht wat minder gestrest voor de klas gaan staan. Ik heb deze les mijn eerste opdracht afgemaakt, wat betreft zingen. Ik kreeg de tip van hem om in het vervolg toch ervoor te kiezen na een bepaalde tijd (wat in de planning staat), gewoon te zeggen: ‘Ok, genoeg voor deze les, we gaan wat anders doen.’ Dat is ook leuk voor de leerlingen. Ik vind dit een hele goede tip, alhoewel ik wel vind dat deze klas het ernaar gemaakt had: drummen komt de volgende keer. Dat begreep mijn stagementor ook.

Tip: Wat betreft de nadruk op sommige zinsdelen: je kunt er ook een paar uitlichten i.p.v. het hele refrein + couplet te behandelen. Dan beseffen de leerlingen het ook.

Top: Iemand eruit sturen was nodig. Het had eigenlijk eerder gemoeten. “Als je het eerder had gedaan, dan had je les minder ontspoord geweest dan normaal.”

Wat ik jammer vind, zo realiseerde ik mij vandaag, is dat de leerlingen op dag 1 in de week altijd ‘de lul’ zijn wat betreft het uitproberen van nieuwe lessen. Zonde dat zij altijd de eerste proefkonijnen zijn. Ze zullen nooit de verbeterde les meemaken.