Let me entertain you voor de laatste keer! 27-05-2009

De vorige les waren we aan de slag gegaan met de akkoorden van het nummer ‘Let me entertain you’. Ook hebben ze het nummer geluisterd. Met deze les ben ik veel dieper op het nummer ingegaan. We hebben de vorm van het nummer bepaald. Ik ging er weliswaar vanuit dat ze zoiets nog niet eerder gedaan hadden. Dus ik ging er in stappen op in.
Achteraf bleek dat ik daarbij een grote misser maakte; ik vergat een heel belangrijke stap! Ik had een voorbeeld moeten geven van een vormschema bij een simpel kinderliedje. Dan hadden ze het een vormschema van bijvoorbeeld A-B-A eerder en beter begrepen. Doordat ik dit was vergeten, begrepen de leerlingen heel laat pas waar zoiets voor dient en functioneert. Eens vergeten dus, maar dat doe ik nooit meer!

Er werden veel vragen gesteld en daar ging ik ook ruim op in. Ik merkte ook dat een paar leerlingen het wel begrepen, maar het grootste deel van de klas niet. Het werd dan ook vaak rumoerig in de klas. Deze les bleef ik erop hameren dat het stil moest zijn (het is ook een luisteropdracht). Daar ben ik veel consequenter in geworden. Ik sprak een leerling aan achter in de klas (een leerling die vaak praat) en vroeg naar zijn vraag. Ik ging daar op in. Doordat ik een leerling achter in de klas aansprak, kreeg ik ook meer de aandacht van de leerlingen.

Het is positief om op de vragen in te gaan van de leerlingen. Maar liever toch niet teveel blijkt in de praktijk. Ik geef teveel van het antwoord weg. Ik moet eigenlijk de vragen meer bij hun zelf neerleggen, zodat zij meer gaan nadenken en luisteren. Ik moet ze zelfvertrouwen geven door het geleerde toe te passen. De volgende keer als ik zo’n les geef, zal ik de leerlingen meer de tijd geven om te luisteren en de antwoorden zelf uit te vissen.

We gingen het nummer ‘Let me entertain you’ zingen. En omdat we het nummer zo vaak nu geluisterd hadden. Keek ik eerst aan tot waar het goed zou gaan met zingen. Dat ging heel goed! Daar was ik echt heel blij mee: mijn verwachting kwam helemaal uit.
De tafels waren opzij geschoven zodat iedereen kon staan. Helaas leunden veel leerlingen tegen de tafels aan. Ik zei er ook wat van, maar ik kreeg er geen verandering in. Ik had hier ook consequent in door moeten gaan en ik had duidelijk moeten zeggen dat ik dat echt niet wilde! Ik moet meer eisen stellen.
Ook had ik gebruik moeten maken van het feit dat ze op het laatst met zijn allen in het midden van het lokaal moesten gaan staan en dan luid en duidelijk moesten gaan zingen. Dat heb ik helaas niet gedaan. Dat is zonde.
Wel ben ik tevreden over de keuze dat mijn stagementor mee ging drummen. Drums + piano geeft een goede ondergrond waarbij de leerlingen lekker meezingen!

Verbeterpunten:
- meer eisen stellen!
- beter ingaan op het niveau van de leerlingen; voorbeelden geven wanneer zij nog niet bekend zijn met zoiets als een vorm van een muziekstuk.
- Ik moet de leerlingen meer laten nadenken, in plaats van teveel op hun vragen in gaan. Ik kan beter de vraag bij hun zelf leggen. Vertrouwen geven!

Let me entertain you met ritmes!

De les ging voor mijn gevoel niet goed. Ik heb twee van de drie eigen leerdoelen gewaarborgd. Waarom ging de les dan toch voor mijn gevoel niet goed?

Case
Ik wilde de ritmeopdracht zoals omschreven is, uitvoeren met de klas. Ik vroeg om stilte en wachtte ook net zo lang tot het stil was. Tot zover werkte het, maar:

Wat deed de docent?
Ik deelde de kaartjes uit, terwijl ik in het kort uitleg gaf.
Wat deden de leerlingen?
Zij waren in het begin even stil, maar gingen al gauw praten.
Wat dacht de docent?
De rust is al snel verstoord. Hebben de leerlingen mijn instructies wel gehoord?
Wat dachten de leerlingen?
Zo, we hebben de instructie gehoord. Terwijl de docent de ritmekaartjes uitdeelt, kunnen wij wel even praten. We beginnen zo.
Wat voelde de docent?
Onzekerheid.
Wat voelden de leerlingen?
Een deel van de leerlingen voelde ook onzekerheid. Zij wisten niet of zij de opdracht zouden kunnen of niet. Het andere deel van de klas voelde zich gewoon op zijn gemak.

Toen ik eenmaal de kaartjes had uitgedeeld, wilde ik beginnen. Maar de leerlingen waren zo in gesprek dat ik mij onzeker voelde over het feit of zij nu de opdracht hadden gehoord of niet. Ik wilde het ook stil hebben. Ik kreeg de stilte voor elkaar. Eén iemand bleef praten en klappen. Ik bleef net zo lang staren en wachten naar hem tot hij ook stil was. Dat werkte prima! Tot mijn grote spijt heb ik direct de korte instructie weer herhaald.

Verbeterpunt: In het vervolg vraag ik eerst om stilte. Vervolgens vraag ik wie de opdracht niet heeft begrepen. Eventueel kan ik een andere leerling vragen om de opdracht te herhalen. Als het dan nog steeds stil is, wil ik gaan beginnen.

Tijdens het klappen, merkte ik nog steeds onrust. Ik vroeg nogmaals om stilte. Het werd even stil, maar al snel werd het weer rumoerig. Bijna de gehele klas is rumoerig. Er valt niemand specifiek aan te wijzen. Hoe krijg ik de klas goed stil en ook dat ze dat volhouden?
De volgende les wil ik weer als gewoonlijk beginnen: een overzicht van de les aangeven (wat gaan we doen?), maar ook wat ik verwacht van de leerlingen (stilte, wanneer ik praat/uitleg geef).

Deze les gaf ik kort instructie en praatte minder. Door een goede voorbereiding kon ik gemakkelijker mijn instructies kort houden. Vóór deze les had ik namelijk de hele instructie opgeschreven voor de les. Ik schreef enkel de dingen op die echt gezegd moesten worden in de les. Ik zou dan niet meer zoveel dingen herhalen. Dat is redelijk gelukt. Ik heb slechts één keer mijn instructie herhaald (zie case).

Mijn mentor gaf mij als ‘reflectie’ deze keer mee: ‘Je moet meer overwicht krijgen.’ Helaas is dat het enige wat ik heb meegekregen. Ik kreeg geen tips om mee te werken. Overwicht in de klas; dat had ik begrepen. Maar hoe? Ik ga dit nogmaals vragen via de mail, omdat ik hiermee zit. Hebben jullie bloggerz ook tips? Blog ze alsjeblieft!