Vandaag zijn we verder gegaan met onze Kerstlessenserie. Voor deze les hadden Mirjam en ik samen besproken wie wat zou doen. Ik had omschreven wat we aan het begin van de les zouden vertellen. Uiteindelijk hebben we dit niet echt goed in zijn geheel gezegd. Wel is nu het doel duidelijk geworden aan de klas voor mijn gevoel.
Het tweede gedeelte van de les ging vooral goed: Mirjam ging met de meiden van de klas werken aan de klokkenspelpartij. Wel alleen het stukje ‘just like the ones I used to know’. Ik ging met de jongens aan de slag met de djembés. Die waren nogal enthousiast. Ik sprak met hen een teken af waarop zij zouden stoppen met spelen. Ik zou mijn arm omhoog doen en mijn hand laten vallen op de djembé zodat er een harde klap klonk. Dit werkte goed. Ik ging eerst de leerlingen twee manieren van slaan op de djembé aanleren. Af en toe konden de leerlingen zich niet beheersen door heel vaak achter elkaar op de djembé te slaan natuurlijk. Hier ging ik dan op in. Het tromgeroffel zou aan het einde plaatsvinden met als eind een klap als ‘bas’. ‘En dan niet vervolgens nog een keer slaan, want dat klinkt niet vet op het eind.’ De leerlingen deden wat ik zei en na de harde klap was er echt een mooi moment van plotselinge stilte: ‘Vet.’ Het standaardritme van het liedje had ik de leerlingen daarvoor al aangeleerd. ‘Dus nu gaan we het geheel doen, met natuurlijk het tromgeroffel op het eind.’ (waar iedereen dan ook helemaal los gaat) Ik had zelfs tijd over om nog een ander ritme te spelen op de djembé met de jongens. Een aantal jongens konden mij goed nadoen. Een aantal ook niet. Het duurde even, maar het klonk wel vet. De jongens vonden het ook ‘cool’ om op de djembés te spelen. Niet veel later kwam Mirjam met de meiden uit de klas aanzetten met de klokkenspelen, metallofoons en xylofoons. Daar gingen wij even naar luisteren. Vervolgens lieten wij het zien. We moesten wel zachter spelen wanneer het liedje ‘gezongen’ werd. Ik nam het even snel door wat er ging gebeuren en wat lieten de jongens het goed zien wat ze konden! Daar was ik wel trots op. Het was leuk om te zien hoe enthousiast de jongens waren. Een probleempje ontstond er: de klokkenspelpartij werd langzamer gespeeld dan de ritmepartij. We gingen door middel van samenspelen kijken hoe we dat konden oplossen. Wij spelen wat langzamer djembé, de groep van Mirjam wat sneller de klokkenspelpartij.
Dit gaat volgende week helemaal goed komen! De leerlingen zijn verdeeld over de instrumenten. Volgende week sluiten we de Kerstlessenserie af.
Klas T1X is bezig geweest met het project Romeo & Julia. Er zijn hele mooie melodieen gecomponeerd! Mirjam en ik hebben hier en daar wat geholpen, maar over het algemeen waren de leerlingen zelf lekker bezig.
Mirjam en ik gaven tot slot klas B2B les. Dit was echt een onbeschrijflijke les. Echt Verschrikkelijk Leuk! We zouden ‘I’m dreaming of a white Christmas’ gaan zingen en spelen op de keyboards. Even inzingen en dan gaan we het lied zingen. Mirjam stond naast mij met zingen en ik begeleid de groep met de piano en zing mee. Ik nam even het intro door en telde af… Wat daar klonk was niet één gezamenlijke tel…maar een muppetshow van alle klanken van de piano door elkaar! Mirjam moest zo hard lachen en Gwen ook, dat de klas natuurlijk net zo hard door kon gaan lachen. Ik probeerde enigszins om de leerlingen even serieus te krijgen. Maar naast me klonk het gelach van Mirjam dat ook ik niet meer achter kon blijven. We hebben het stuk wel drie keer gezongen in totaal. Vervolgens gingen we aan de slag met de speelstukken. Dat ging goed! De leerlingen waren goed bezig! Ik speelde hier en daar de melodiepartij mee terwijl leerlingen de baspartij speelden. Dit ging echt goed en dat gaf mij een goed gevoel. In de klas geven we de leerlingen de beurt om aan elkaar te laten zien wat ze kunnen. Toen Gwen een leerling binnen liet, trok de leerling alle aandacht. En toen begon de leuke chaos: zoals Mirjam en ik het noemden. Wel ontdekte ik, toen een leerling een beatring pakte, dat de klas tezamen HEEL GOED IN DE MAAT KAN BLIJVEN KLAPPEN! Dat zal ik onthouden. Hoe dan ook, dit was wel een hele leuke les. Jammer dat Mirjam en ik het niet hebben opgenomen. (wel een stuk geluid, maar niet op film)
Volgende week maken we met klas B1B de Kerstlessenserie af en nemen we afscheid van onze klassen.
woensdag 9 december 2009
dinsdag 8 december 2009
Kerstlessenserie en ‘bezigheidstherapie’ 02-12-2009
Vandaag heb ik samen met Mirjam een start gemaakt met onze eigen geschreven lessenserie. Een Kerstlessenserie! Voordat we onze start maakten, besprak Gwen een paar dingen met ons. Hoe wil je een F-sleutel gaan uitleggen. Ik dacht dat dat wel kon. ‘Het kán wel, maar daar heb je echt meer lessen voor nodig. Voor een VMBO klas kun je nu beter van de F-sleutel een G-sleutel maken in je speelles van je Kerstlessenserie.’ Dus in de praktijk blijkt ook hier maar weer dat je les wordt aangepast aan de klas. We zijn begonnen met zang: ‘I’m dreaming of a white Christmas’. Hier zouden de leerlingen later in het blokuur bezig zijn met de melodie van de pianopartij. De leerlingen konden vrij snel de notennamen onder de noten zetten. Met de pianopartij waren de leerlingen goed bezig! Ondanks de nieuwe noten Dis en Fis kunnen de leerlingen goed de melodie spelen. Dus; je lessenserie moet aangepast worden aan het niveau van de klas. Dat is nog best lastig. Gwen, Mirjam en ik bespraken alvast voor de volgende keer wat we gaan doen. Er is namelijk ook nog een baspartij voor de piano (die wordt genoteerd in de G-sleutel), een klokkenspelpartij én een djembépartij (waar de leerlingen al naar uitkijken). Om uiteindelijk in les 3 tot een waar samenspel te komen van verschillende instrumenten zetten we volgende week drie leerlingen aan het werk met de melodiepartij van de pianopartij. Dit zijn de leerlingen die het al aardig goed kunnen. De rest van de klas gaat aan de slag met de baspartij van de pianopartij. In de tweede helft van het blokuur verdelen we de klas in twee groepen: groep 1 gaat aan de slag met de klokkenspelpartij met Mirjam, groep 2 gaat aan de slag met de djembés met mij. Na een half uur worden deze groepen verwisseld. Tussendoor laten we even zien aan elkaar wat we kunnen. Ik heb er zin in!
De tweede les met klas T1X was, zoals Gwen het noemde: bezigheidstherapie. Daar moest ik wel om lachen. Doe leuk met die klas en ga lekker zingen. Liedjes begeleiden op de piano die ik nog nooit eerder gespeeld had. Ik kende zelfs een liedje niet. Maar het waren toch hits! Mirjam aan mijn zijde in haar handen klappend en zingend en de klas ging helemaal los. Helemaal met het lied ‘Hemel en aarde’. ‘Nog een keer! Nog een keer!’ Wat een geweldig gevoel!
In het tweede gedeelte van het blokuur van klas T1X zou Gwen beginnen met het project ‘Romeo en Julia’. De leerlingen moesten zelf een melodie componeren bij een emotie. Boos, verdrietig, verliefd, blij. Hoe klinkt dan de muziek? Gwen liet ze het zelf allemaal in tweetallen uitzoeken achter de keyboards. Wat een mooie melodieën konden die leerlingen maken! Zonder te vragen kon je vaak al horen voor welke emotie de leerlingen een melodie hadden gecomponeerd! Boosheid donderde in de lage tonen, verliefde melodieën kwamen zo uit de film van Romeo en Julia en een groepje had zelfs bij een standaard ritme-/begeleidingdeuntje een melodie verzonnen. Bij dat melodietje kon je lekker mee swingen! De leerlingen vinden het leuk en dat merk je in hun werk.
Van Gwen kregen we de opdracht om enkel de zang en de pianopartij aan de laatste klas te leren. Het lied ‘I’m dreaming of a white Christmas’ pikten ze met de zang sneller op als in de andere klas, merkte ik op. Waarom zou dat zijn? Ervaring? Of deden Mirjam en ik het anders? Ik denk dat Mirjam en ik nu wat duidelijker voor ogen hadden hoe we het lied gingen aanleren met zijn tweeën. Het overzicht pikt de klas op. Wij waren ook rustiger voor mijn gevoel. Dat pikt de klas ook op. De leerlingen waren lekker bezig met de pianopartij van ‘I’m dreaming of a white Christmas’. Je merkt dat als ze het lied goed kennen met zang, ze het leuk vinden om de pianopartij uit te pluizen.
Veel gedaan, veel geleerd. Ik ben benieuwd naar het verloop van de Kerstles van volgende week. Ik merkte dat het lastig is als je met zijn tweeën tegelijk lesgeeft. Je moet goed kijken naar de ander. Zeg jij dit of ik? Speel jij of speel ik? Voor de volgende Kerstles gaan Mirjam en ik beter de taken verdelen en hopen we zo een hoger lestempo en overzicht te creëren. Ik heb er zin in!
De tweede les met klas T1X was, zoals Gwen het noemde: bezigheidstherapie. Daar moest ik wel om lachen. Doe leuk met die klas en ga lekker zingen. Liedjes begeleiden op de piano die ik nog nooit eerder gespeeld had. Ik kende zelfs een liedje niet. Maar het waren toch hits! Mirjam aan mijn zijde in haar handen klappend en zingend en de klas ging helemaal los. Helemaal met het lied ‘Hemel en aarde’. ‘Nog een keer! Nog een keer!’ Wat een geweldig gevoel!
In het tweede gedeelte van het blokuur van klas T1X zou Gwen beginnen met het project ‘Romeo en Julia’. De leerlingen moesten zelf een melodie componeren bij een emotie. Boos, verdrietig, verliefd, blij. Hoe klinkt dan de muziek? Gwen liet ze het zelf allemaal in tweetallen uitzoeken achter de keyboards. Wat een mooie melodieën konden die leerlingen maken! Zonder te vragen kon je vaak al horen voor welke emotie de leerlingen een melodie hadden gecomponeerd! Boosheid donderde in de lage tonen, verliefde melodieën kwamen zo uit de film van Romeo en Julia en een groepje had zelfs bij een standaard ritme-/begeleidingdeuntje een melodie verzonnen. Bij dat melodietje kon je lekker mee swingen! De leerlingen vinden het leuk en dat merk je in hun werk.
Van Gwen kregen we de opdracht om enkel de zang en de pianopartij aan de laatste klas te leren. Het lied ‘I’m dreaming of a white Christmas’ pikten ze met de zang sneller op als in de andere klas, merkte ik op. Waarom zou dat zijn? Ervaring? Of deden Mirjam en ik het anders? Ik denk dat Mirjam en ik nu wat duidelijker voor ogen hadden hoe we het lied gingen aanleren met zijn tweeën. Het overzicht pikt de klas op. Wij waren ook rustiger voor mijn gevoel. Dat pikt de klas ook op. De leerlingen waren lekker bezig met de pianopartij van ‘I’m dreaming of a white Christmas’. Je merkt dat als ze het lied goed kennen met zang, ze het leuk vinden om de pianopartij uit te pluizen.
Veel gedaan, veel geleerd. Ik ben benieuwd naar het verloop van de Kerstles van volgende week. Ik merkte dat het lastig is als je met zijn tweeën tegelijk lesgeeft. Je moet goed kijken naar de ander. Zeg jij dit of ik? Speel jij of speel ik? Voor de volgende Kerstles gaan Mirjam en ik beter de taken verdelen en hopen we zo een hoger lestempo en overzicht te creëren. Ik heb er zin in!
Abonneren op:
Posts (Atom)