Vandaag was het een volle dag. Op de planning stond: script oefenen, nieuw lied aanleren en dansen. Uiteindelijk zijn we aan het laatstgenoemde niet toegekomen. Marijn en ik hebben eindelijk de mogelijkheid gehad om de MixMax te bezichtigen. Dat is de ruimte waar de musical zal worden uitgevoerd. Gezien het feit dat er niemand was dachten we dat we net zo goed daar het script konden oefenen! Ter plekke verzonnen we even een spelletje om iedereen erbij te krijgen: rennen door de zaal en dan…FREEZE! Dat was een leuke inkomer. De zaal werd even volledig gebruikt. Na een verhaal over het opkomen bij een scene en de regels (basisregel: als er gespeeld wordt, is iedereen stil) vertellen, konden we beginnen. We hebben extra aandacht geschonken aan het lopen op het podium. Hoe houd je je gezicht zichtbaar voor het publiek? Vorige keer lieten de leerlingen nog vaak hun rug zien tijdens het spelen. Ik merk nu dat de leerlingen toch beter zichtbaar spelen voor het publiek. Ze zijn er goed mee bezig geweest! De leerlingen spreken nu hun tekst en zorgen er tegelijkertijd voor dat hun gezichten zichtbaar zijn voor publiek. Ik zie haast geen ruggen meer!
Voor onze hoofdrolspeler is het nog lastig om de tekst uit het hoofd te leren. Ik besloot hem te helpen. Ik vroeg hem om het script aan mij te geven. Met zijn handen vastgeklampt aan het papier vroeg hij hoe hij het in hemelsnaam uit zijn hoofd moest doen. Leerlingen maakten opmerkingen over het feit dat hij niet alleen spreektekst maar ook handelingen oplas. ‘Het komt goed.’ Ik merkte dat hij het papier losliet en aan mij gaf. Hij zou zich eraan overgeven, ik kreeg zijn vertrouwen. Ik vroeg hem wat er gebeurde in de scene. Hij vond een kaart, wat stond daar op? Wat doe je als je dan de kaart hebt? Hij vertelde helemaal wat er gebeurde. Toen vroeg ik hem om het te spelen. Het eerste stuk ging helemaal goed. Hij wilde het even opgeven. Toen vroeg ik: ‘Wat doe je als je die kaart vind?’ Daarop ging hij rondlopen: hij speelde de scene helemaal verder uit zijn hoofd! Ik ben er trots op dat ik hem heb laten zien dat het ook zonder script kan. De volgende les wil ik daar meer aandacht aan schenken. Dit was echt mijn TOP van deze les. Ik merk dat deze leerling en de rest van de klas ook hier veel van geleerd hebben: door te kijken waar het verhaal in grote lijnen over gaat, kunnen ze hun tekst beter onthouden!
Met het zingen van het nieuwe lied, het ‘Bloedberglied’, merkte ik op een gegeven moment bij het aanleren dat de leerlingen bepaalde woorden niet uitspraken/zongen. Ik heb de hele tekst de aandacht gegeven en ben stilgestaan bij de betekenis van sommige woorden. Wat betekent het als iemand geen ‘genade’ toont? Het bleek te werken, doordat de betekenis van de woorden duidelijk werd, zongen de leerlingen ook de woorden mee.
Wat mijn eigen leerdoel betreft ben ik vooral bij het aanleren van het lied bezig geweest met het spelen met mijn stem. Sowieso bij het voor- en naspreken moest ik natuurlijk letten op de betekenis en de nadruk op sommige woorden. Ik merkte dat leerlingen het overnamen: het naspreken werd er interessanter door! Leerlingen keken ook plots (deels geschrokken) op toen ik zei ‘Hoe durf je hier te komen?’, een zin uit het lied. Dat maakte dat ik de aandacht van de leerlingen kreeg. Overigens heb ik ook heel wat gefluisterd. Maar ik deed dat vooral als ik wilde dat de kinderen zelf ook fluisterden, bv. als we in rijen liepen naar de MixMax en de hal.
Aan het eind van de les hebben we nog even belangrijke punten doorgenomen: het uit het hoofd leren van het script. Een paar leerlingen hadden nog hun kostuums meegenomen. Hun moeders hebben superwerk verricht! We hebben een prachtige jas voor de drakendokter en een geweldig drakenkostuum voor de gouden draak Goudschub! WAUW!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten